دريافت مىشود . و اين اختصاص نيز دليلى ديگر بر ظهور « علم الكتاب » در همه علوم قرآن است زيرا بعضى از علوم قرآن اختصاص به آنان ندارد در روايات ديگرى نيز از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمودند : « به خدا سوگند همه علم كتاب در نزد ماست » . « 1 » ج ) بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ ؛ « 2 » « بلكه آن آيات روشنگرى است در سينه كسانى كه به آنان دانش عطا شد و كسى جز ستمكاران ، آيات ما را انكار نمىكند » . در روايات شيعى تعبير الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ كسانى كه به آنان علم داده شده و آيات روشنگر در سينه آنان است ، به امامان معصوم تأويل شده است ، مرحوم كلينى در اين زمينه پنج حديث تحت بابى با عنوان « إن الائمة قد اوتوا العلم و أثبت في صدورهم ؛ به ائمّه علم داده شده و در سينه‌شان پايدار گشته است » نقل كرده « 3 » كه در ميان آنها حديث صحيح السند نيز وجود دارد مانند اين حديث از امام صادق عليه السّلام كه در تأويل اين آيه مىفرمايند : « هم الائمة خاصة ، آنان تنها پيشوايان [ معصوم ] اند » . « 4 » د ) ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ؛ « 5 » « ما اين كتاب را به كسانى كه از بندگانمان برگزيديم ، به ارث داديم پس از ايشان كسانىاند كه به خود ستم كردند و كسانى كه ميانه‌رو مىباشند و كسانى كه به اذن خدا در خيرات پيشى مىگيرند و آن فضل بزرگى [ از ناحيه خدا ] است » .

--> ( 1 ) . همان ، ص 73 . به تعبير علّامه طباطبايى كه مىگويد : « اگر اين آيه درباره فردى ديگر از اصحاب پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نازل شده بود وى بايد به كتاب خدا آگاه‌تر از همه مىبود و روايات فراوان بر آن دلالت مىكرد ، در حالى كه چنين نيست امّا درباره امام على عليه السّلام و ساير معصومان عليهم السّلام حديث ثقلين بر اين آگاهى ، كافى است » . ر . ك : محمد حسين طباطبايى ، الميزان ، ج 11 ، ص 387 . ( 2 ) . العنكبوت ، 49 ( 3 ) . الكافى ، كتاب الحجة ، ج 1 ، ص 213 ، 214 ( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 214 ، ح 4 ، ر . ك : محمد باقر مجلسى ، مرآة العقول ، ج 2 ، ص 438 . ( 5 ) . فاطر ، 32